Teza o czysto informacyjnym charakterze raportów kontrwywiadu jest jednak podważana przez historyków wskazujących na ścisły związek między figurowaniem na listach a późniejszymi zamachami oraz współpracą z niemieckim aparatem bezpieczeństwa. Tomasz Szarota dowodzi, że osoby znajdujące się na listach proskrypcyjnych, w założeniach, miały zostać zabite lub przekazane do Gestapo, gdyby były bliskie przejęcia władzyA. Bikont, Sendlerowa w ukryciu, 2017, s. 236.. Historycy tacy jak Rafał Wnuk podkreślają przy tym, że NSZ-ONR (Związek Jaszczurczy), prowadząc taką działalność, operował całkowicie poza strukturami Polskiego Państwa Podziemnego. Wnuk wskazuje na brak legitymacji prawnej formacji: „Oenerowcy znaleźli się poza politycznymi i wojskowymi strukturami państwa polskiego. Ich sytuacja formalnoprawna i polityczna była więc identyczna z położeniem polskich komunistów. NSZ-ZJ, tak samo jak GL-AL, nie włączyły się do PSZ, oenerowska Grupa „Szańca”, podobnie jak PPR, nie weszła do porozumienia stronnictw politycznych, na których opierał się rząd polski na uchodźstwie, ani do Rady Jedności Narodowej (RJN) – podziemnego parlamentu”.