thumb|190px|Fūka Ryō, mistrzyni kaligrafii, ur. 1985, przed rozpoczęciem pisania, obok niej przybory do kaligrafii thumb|190px|Kiyonaga Torii (1752–1815), Eimo Gyokkashi, dziewczynka z talentem do kaligrafii, obok nauczycielka – system zapisu języka japońskiego, składający się z trzech rodzajów znaków: (1) kanji (pismo chińskie), (2) sylabariusza hiragana (pismo fonetyczne, utworzone z uproszczenia całych znaków kanji), (3) sylabariusza katakana (pismo fonetyczne, utworzone z fragmentów kanji).
Podział na grupy znaków Kanji (漢字, dosł. „znaki Hanów”, co w tym przypadku jest synonimem „znaków pisma chińskiego”)W języku japońskim znak 漢, czytany kan, oznacza zarówno chińską dynastię Han, jak i dawną nazwę Chin.. Kanji służą do zapisu rdzeni japońskiego słownictwa. Obejmują: słowa pochodzenia chińskiego, zwłaszcza rzeczowniki, rdzenie czasowników i przymiotników oraz słowa ułożone w Japonii na wzór chiński, a także japońskie słowa rodzime.
Od 1995 roku japońskie stowarzyszenie o nazwie 日本漢字能力検定協会 (Nihon Kanji Nōryoku Kentei Kyōkai, ang. Japanese Kanji Proficiency Society) organizuje krajowe głosowanie na znak kanji, który najlepiej odzwierciedla wydarzenia minionego roku (今年の漢字 Kotoshi no kanji).