Od lat 70. edutainment zawojował również obszar edukacji i profilaktyki zdrowotnej. Sukcesem w wielu krajach świata okazały się seriale (opery mydlane), w których poruszano tematykę przeciwdziałania różnym chorobom, filmy i nowele radiowe na temat HIV/AIDS, zdrowego odżywiania. Tylko wspomniane wcześniej Johns Hopkins University Center for Communication Programs uczestniczyło w tworzeniu 125 takich projektów edutainment na świecie w latach 1982–2004.
Jednak dopiero teraz, w dobie potężnych środków masowego przekazu, możemy zaobserwować siłę i skuteczność tego narzędzia edukacyjnego. Zwłaszcza kiedy możliwe jest obudowanie głównego kanału przekazu rozmaitymi kanałami wzmacniającymi przekaz edukacyjny programu, na przykład przy wykorzystaniu Internetu.
Zastosowanie w procesie edukacji Można wyróżnić dwa rodzaje edutainment ze względu na cele i zawartość: na rzecz poprawy jakości życia odbiorców i lepszej kontroli nad życiem (edukacja nieformalna, kształtowanie postaw, styl życia) – zazwyczaj poprzez dyskusję i narrację; na rzecz kształtowania umiejętności życiowych – prezentacja doświadczeń, symulacji.