EUREF-POL – sieć 11 punktów geodezyjnych, dla których zostały określone współrzędne geodezyjne w nawiązaniu do europejskiej sieci geodezyjnej ETRF (European Terrestrial Reference Frame – Europejski Układ Odniesienia), i która (zgodnie z rozporządzeniem z 14 lutego 2012 roku w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych) pełniła funkcję podstawowej bazowej osnowy geodezyjnej.
Historia Pierwsze prace nad modernizacją polskiej podstawowej osnowy geodezyjnej zostały poczynione w latach 70. XX wieku, jednak możliwość powiązania krajowych osnów geodezyjnych z sieciami zachodnioeuropejskimi pojawiła się dopiero po 1989 roku. W 1991 roku powstał raport Sekcji Sieci Geodezyjnych Komitetu Geodezji PAN, O potrzebie i zasadach założenia zintegrowanej podstawowej sieci geodezyjnej w układzie EUREF, który umożliwił rok później rozszerzenie ERTF na terytorium Polski. Wykonano pomiary 11 punktów, które były punktami odniesienia Krajowej Sieci Dopplerowskiej, bądź obserwatoriami astronomiczno-geodezyjnymi: (Grybów, Józefosław, Borówiec, Lamkówko, Borowa Góra, Zubowice, Rogaczew, Studnice, Czarnkowie, Masze, Rozewie).