Jacka Kerouaca czy Charlesa Bukowskiego, silnie oddziałując również na powojenną literaturę polską. Była wychwalana przez Sartre'a i Simone de Beauvoir.
Powieść jest oparta na wątkach autobiograficznych. Początkowo główny bohater jest żołnierzem walczącym w czasie I wojny światowej, następnie przebywa w Afryce i powojennych Stanach Zjednoczonych, później zaś powraca do Francji, gdzie zostaje lekarzem. W ojczyźnie spotyka Robinsona, dawnego znajomego z frontu, z którym połączy go wspólne dążenie do tytułowego kresu nocy.
W swojej wymowie Podróż do kresu nocy stanowi przesycony pesymizmem bunt, wyraz egzystencjalnego niepokoju względem natury ludzkiej oraz społeczeństwa jak i krytykę wojny. Powieść określana bywa jako demaskacyjny „moralitet bez morału”. Jerzy Stempowski określił ją również jako powieść o samotności totalnej.
Zobacz też 100 książek XX wieku według „Le Monde” 100 najlepszych książek Norweskiego Klubu Książki
Przypisy
Linki zewnętrzne Streszczenie powieści w jęz. angielskim
Kategoria:Francuskie powieści Kategoria:Powieści łotrzykowskie Kategoria:Powieści z 1932 Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w Paryżu