Średniowiecze thumb|250px|Ruiny Ninfy w latach 20. XX wieku Najazdy muzułmańskie spowodowały przemieszczanie się ludności w kierunku gór. Mniej więcej w XII wieku założono miasto Ninfa. Uzależniło ono od siebie Sermonetę i Sezze. Mieszkańcy grodu podejmowali próby melioracji bagien. Ninfa zlokalizowana była w miejscu szczególnym. To tędy, gdy Via Appia straciła na znaczeniu, przechodził szlak handlowy. Pobierano myto. Kupcy przewożący swoje towary z Rzymu na południe, zmuszeni byli do przejazdu przez miasto. Ninfa udzieliła nawet schronienia papieżowi Aleksandrowi IV podczas ucieczki przed Fryderykiem Barbarossą.
Stopniowo jednak mieszkańcy Ninfy zostali zdziesiątkowani przez malarię. Ruiny miasta można dzisiaj oglądać w specjalnie założonym parku archeologicznym.
W średniowieczu tereny Pól Pontyjskich stały się własnością rodu Caetanich, którzy również podejmowali nieszczęśliwe próby melioracji gruntów.
Dzieło papiestwa W XV wieku papież Marcin V zaaprobował projekt osuszania. Zbudowano kanał, który na cześć biskupa rzymskiego nosi nazwę Rio Martino.
W XVI wieku rozwiązaniem problemu bagien zajął się Leonardo da Vinci. Opracował on projekt budowy systemu kanałów i młynów wodnych. Pomysły inżyniera zaakceptował Leon X.