Stanisław Swianiewicz (ur. w Dyneburgu, zm. 22 maja 1997 w Chislehurst) – polski ekonomista, prawnik, pisarz i sowietolog, świadek zbrodni katyńskiej.
Pochodzenie i lata młodości thumb|265px|Drużyna harcerska z Orła, w której był Stanislaw (nieobecny na zdjęciu), 1917, pierwszy z prawej Witold Pilecki Był synem Stanisława Swianiewicza i Katarzyny Swianiewicz z domu Baranowskiej (1877–1919). Jego rodzina od strony ojca miała szkockie pochodzenie, spolonizowała się prawdopodobnie w XVII wieku. Ojciec był inżynierem kolejnictwa, nadzorował trasę kolejową Dyneburg-Orzeł, matka, absolwentka szkoły dla „szlachetnie urodzonych dziewic” w Wilnie i Kursów Bestużewa w Petersburgu, była nauczycielką w domach prywatnych. Jego pradziadek został stracony w powstaniu listopadowym, dziadek, Ignacy Grzymała-Baranowski uczestniczył w powstaniu styczniowym.
Od 1909 uczęszczał do gimnazjum realnego w rodzinnym mieście, tam od 1912 uczestniczył tajnym kółku samokształceniowym, a w 1914 wstąpił do konspiracyjnej organizacji „Wyzwolenie”. W 1915, w związku z kontrofensywą niemiecką w czasie I wojny światowej, został z rodzicami ewakuowany do Orła, tam w 1917 ukończył szkołę średnią.