thumb|Grób Maksymiliana Wolffa na Cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Maksymilian Wolff (ur. 25 października 1809, Lwów, zm. 8 czerwca 1874, Warszawa) – lekarz warszawski, brat pianisty Edwarda i Reginy matki Henryka i Józefa Wieniawskich, kuzyn lekarza Maurycego Wolffa, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Maksymilian był synem warszawskiego lekarza Józefa (zm. 1866) i jego drugiej żony Eleonory, z domu Oesterreicher (zm. 1859), kalwinistów (część pochodzącej z Gdańska rodziny Wolffów przeszła w XVIII wieku z judaizmu na katolicyzm, inna część na kalwinizm). Ci Wolffowie nie mieli nic wspólnego z warszawską dynastią wydawców i księgarzy pochodzenia niemieckiego i religii luterańskiej (zob. Gebethner i Wolff). W 1825, po ukończeniu Liceum Warszawskiego, Wolff zaczął studia medyczne na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim. W styczniu 1831 uzyskał dyplom magistra medycyny i chirurgii.
Po wybuchu powstania listopadowego Wolff wstąpił w szeregi walczących i był lekarzem batalionowym w ambulansach 1 Dywizji Piechoty. 11 września 1831 otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari nr 2476 za odwagę i poświęcenie przy pełnieniu obowiązków.