Etymologia W 1782 roku Juan Ignacio Molina opisał szynszylę jako Mus laniger od: mys (μυς), czyli „mysz”, oraz (łac.) lanigier znaczącego „wełnisty” „włochaty”. W 1829 roku Bennett zaproponował dla tego rodzaju nazwę Chinchilla korygując równocześnie epitet gatunkowy do formy żeńskiej: lanigera. Niektórzy zoolodzy nie zgadzają się z tym utrzymując, że używana winna być forma Chinchilla laniger. Nowa nazwa rodzajowa chinchilla wywodziła się z nazewnictwa lokalnego, a źródłosłów prawdopodobnie pochodził ze zbitki używanych w języku keczua słów: „chin” (cichy, milczący) i „sinchi” (silny, odważny) z sufiksem typowym dla zdrobnień „lla”, co w rezultacie dawało określenie cech zwierzęcia: silne, ciche, małe. Inna teoria mówi o tym, że nazwa chinchilla mogła pochodzić od nazwy chilijskich Indian Chincha i w zestawieniu z sufiksem zmiękczającym „lla” oznacza „mały Chincha”.
Genetyka Garnitur chromosomowy C. lanigera tworzą 64 chromosomy.