Ustawa (O nowych ustawach wprowadzanych w życie poprzez urzędowe ogłoszenie) również z 1505 stanowiła: Aby przez nieznajomość nowej ustawy nikt nie uważał się za oszukanego, gdyby cokolwiek działo się przeciw ustawie, która nie została podana do wiadomości ogółu, zdecydowaliśmy, pragnąc we wszystkich postanowieniach naszych postępować w sposób nie budzący wątpliwości, żeby nikt nie był zobowiązany do przestrzegania nowej ustawy, jeśli uprzednio nie zostanie ona urzędowo ogłoszonaCyt. za: Pomniki praw człowieka w historii s. 95). Tekst łaciński: Volumina Legum t. 1, s. 137, f. 300. Omówienie: Antoni Zygmunt Helcel, O ogłaszaniu ustaw w: Dawne prawo prywatne polskie t. 1, Kraków 1874, s. 13–16. Wyjątkiem były skrypty do archiwum obejmujące sprawy z ważnych powodów mające pozostać w tajemnicy, takie jak uchwały w sprawach wojska czy polityki zagranicznej. Skrypt przechowywany był przez wybranych do tego senatorów i posłów, mimo utajnienia zachowywał moc. Jedynie wzmiankowano go w uchwale ogłoszonej. (Izabela Lewandowska-Malec, Sejmy walne w latach 1588–1598 i ich dorobek ustawodawczy, w: „Państwo i Społeczeństwo” nr 4/2005 s. 101)..