W 1434 Mikołaj Pierzchała zapisał po 150 grzywien posagu oraz wiana na połowie swych części jakie posiadał w Skoraczewie i Prętkowicach swojej matce Małgorzacie, która zrzekła się oprawy na Białym Jeziorze.
W latach 1446–1481 odnotowany został Klemens Skoraczewski kuchmistrz biskupa poznańskiego Andrzeja Bnińskiego. W 1446 bracia Jan Dusza Bojanowski oraz burgrabia starościński, a później wicewojewoda w Kościanie Andrzej Bojanowski kupili od wójta kościańskiego Jana II Punińskiego z Ponina należące do niego połowy Skoraczewa i Prętkowic za 400 grzywien. W 1448 bracia dokonali podziału tych dóbr: Jan Bojanowski otrzymał Skoraczewo oraz Prętkowice, a Andrzej i Wincenty Bojanowo, Żydowo i Spławie, z zastrzeżeniem jednak, że mieli oni uposażyć majątkami swoje siostry Jadwigę, Małgorzatę oraz Barbarę. W 1450 Jan Dusza Skoraczewski zapisał swojej żonie Małgorzacie po 200 grzywien posagu oraz wiana na 2 częściach w Skoraczewie i Prętkowicach.