w porozumieniu z królową matką Julianą Marią, księżną Brunszwiku-Wolfebüttel, jej synem Fryderykiem i jego nauczycielem, duńskim „nacjonalistą” Ove Guldbergiem, kazali go ściąć. Główną rolę w zamachu grał pułkownik regimentu „Falster” Georg Ludwig von Köller-Banner (podobnie jak Struensee Niemiec z pochodzenia). Bez trudu uzyskano podpis króla pod stosownym nakazem.
20 stycznia powołano komisję inkwizycyjną. 28 kwietnia wykonano publiczną egzekucję Struenseego i jego współpracownika Enevolda Brandta. Pastor Baltasar Münter (1735–1793), który przed śmiercią miał nawrócić ministra (przynajmniej próbował), ogłosił książkę pt. Historia nawrócenia Struenseego. Lud cieszył się śmiercią ministra. Andreas Peter Bernstorff stwierdził:
W nowym rządzie najsilniejszą postacią został 40-letni Ove Høegh-Guldberg.
W kulturze popularnej O związku Struenseego i królowej oraz jego wpływach na rządy opowiada duński dramat historyczny Kochanek królowej z 2012, w którym postać Struenseego zagrał Mads Mikkelsen.
Przypisy