Inter Mediolan dotarł do finału rozgrywek, rozegranego na Stadion de Kuip w Rotterdamie, w którym przegrał 2:0 z obrońcą trofeum – Ajaxem Amsterdam.

W Bundeslidze Źrebakom również nie szło zbyt dobrze. Trzy dni po pierwszym meczu z Interem Mediolan, pokonały u siebie Schalke Gelsenkirchen aż 7:0, jednak ostatecznie sezon 1971/1972 zakończyły na 3. miejscu, a mistrzem Niemiec został Bayern Monachium. Przed sezonem Borussię Mönchengladbach opuścili: Peter Dietrich, Horst Köppel, Herbert Laumen, natomiast utalentowani zawodnicy, tacy jak m.in.: Rainer Bonhof, Dietmar Danner, nie byli stanie wypełnić po nich luki. mały|Weisweiler (z prawej) obok Bertiego Vogtsa, obok swojego zawodnika z Borussii Mönchengladbach w 1970 roku W sezonie 1972/1973 nastąpiła dalsza restrukturyzacja zespołu, gdyż z niego odeszli kolejni doświadczeni zawodnicy, tacy jak m.in.: Ulrik le Fevre, których zastąpili duńscy napastnicy Henning Jensen i Allan Simonsen. Henning Jensen od razu stał się silnym punktem Źrebaków, natomiast Allan Simonsen w swoim pierwszym sezonie w klubie był uznawany przez wszystkich za niewypał, jednak ku zdziwieniu wszystkich Weisweiler bardzo wierzył w młodego zawodnika i okazało się, że miał rację.