Parapsychologia Wraz z Julianem Ochorowiczem zajmował się również parapsychologią. Wśród parapsychologów znany jako badacz zjawiska psychokinezy i ektoplazmy. Od 1920 roku pełnił funkcję kierownika naukowego, a później honorowego prezesa Polskiego Towarzystwa Badań Psychicznych w Warszawie. Brał udział w Międzynarodowych Kongresach Badań Psychicznych w 1921 w Kopenhadze, w 1923 w Warszawie oraz w 1927 w Paryżu. Jego referat otrzymał pierwszą nagrodę na I Międzynarodowym Kongresie Badań Psychicznych w Kopenhadze w 1921 roku. Był Honorowym członkiem Międzynarodowego Instytutu Metapsychicznego z siedzibą w Paryżu.

Na Międzynarodowym Kongresie Badań Psychicznych w Warszawie wygłosił referat pt. L’ideoplastie comme hypothese directrice des etude metapsychiques (pol. O ideoplastii jako hipotezie kierowniczej przy badaniach metapsychicznych), w którym dokonał następującego podziału zjawisk paranormalnych: 1) ideoplastia osobowości - tj. przejawianie się różnych osobowości, stanowiących wytwór psychiki medium, bądź podających się za osoby zmarłe;