Kilka historii na ten sam temat – album Ani Dąbrowskiej wydany w 2006 roku. Nagrania dotarły do 1. miejsca listy OLiS.

Ogólne informacje To druga z kolei płyta Ani Dąbrowskiej. Została wyprodukowana przez Bogdana Kondrackiego i muzycznie stanowiła połączenie popu i soulu. Inspirowana była stylistyką retro i nawiązywała do polskiej muzyki popularnej lat 60. i 70. XX wieku, co podkreślał także image wokalistki. Płyta była bardziej spójna i akustyczna w porównaniu do debiutanckiego albumu. Album promowały trzy single, z których największy sukces osiągnęły piosenki „Trudno mi się przyznać” i „Czekam...”.

Płyta okazała się dużym sukcesem komercyjnym (przez 34 tygodnie utrzymywała się na liście bestsellerów w Polsce). Dwa miesiące po premierze uzyskała status platynowej. Dzięki wysokiej sprzedaży znalazła się w czołówce najlepiej sprzedających się płyt roku 2006 i zajęła czwarte miejsce podczas koncertu TOP festiwalu TOPtrendy 2007. Album został również uhonorowany Fryderykiem.

Oprócz kompaktowej, ukazała się także limitowana winylowa wersja albumu, wydana w ilości 250 sztuk przez Jazzboy Records, zawierająca bonusowy utwór. W 2007 roku ukazała się dwupłytowa reedycja albumu.