Henryk Józef Groszyk (ur. 2 października 1926 w Sępólnie Krajeńskim, zm. 10 grudnia 2009 w Lublinie) – polski prawnik, profesor zwyczajny nauk prawnych, członek Trybunału Stanu od 1982 do 1985 oraz sędzia Trybunału Konstytucyjnego w latach 1985–1993, przewodniczący komisji problemowej PRON w 1982„Dziennik Polski”, r. XXXVIII, nr 223 (11 807), Kraków, 20 grudnia 1982, s. 1., członek Komitetu Wykonawczego Rady Krajowej PRON w 1983 rokuTrybuna Robotnicza, nr 109 (12961), 10 maja 1983 roku, s. 6..
Życiorys Urodził się w rodzinie urzędniczej, syn Władysława i Stefanii. Naukę w szkole przerwał mu wybuch II wojny światowej. Wraz z rodziną został wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie w okresie niemieckiej okupacji pracował i uczył się na tajnych kompletach, jednocześnie biorąc czynny udział w konspiracyjnej walce z okupantem jako żołnierz AK – pseudonim „Mewa”. Aresztowany przez gestapo i uwięziony na Pawiaku w Warszawie został deportowany do obozu koncentracyjnego Stutthof.
Ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (1950), uzyskał stopień doktora nauk prawnych w 1959, zaś doktora habilitowanego w 1965.