RS-24 Jars (ros. РС-24 Ярс) – rosyjski pocisk balistyczny dalekiego zasięgu klasy ICBM. Z uwagi na wiek i znaczenie broni, jest ona objęta tajemnicą. Dostępne informacje są niepotwierdzone i czasem sprzeczne. Pierwsze RS-24 są w służbie od 2010 roku i mają być użytkowane do roku 2050.
Historia Pierwsza udana próba pocisku miała miejsce 29 maja 2007 – oficjalnie w odpowiedzi na ogłoszone przez Stany Zjednoczone planu budowy tarczy antyrakietowej na terenie Czech i Polski. Kolejne miały miejsce: 25 grudnia 2007, 26 listopada 2008, 14 kwietnia 2014 (cel: poligon Kura na Kamczatce). Wystrzelony z poligonu rakietowego Plesieck, RS-24 uwolnił głowice MIRV, które po przebyciu 9000 km trafiły w cele na poligonie Kura na Kamczatce. Testy miały zakończyć się w 2008, a na 2009 planowane było rozpoczęcie produkcji. RS-24 miały stopniowo zastępować pociski typu RS-18B (w klasyfikacji NATO: SS-19) oraz RS-20 (SS-18 "Satan") i stać się podstawą rosyjskich lądowych sił jądrowych. Według niektórych źródeł Jars ma zastąpić również mobilne pociski Topol/Topol-M (z którymi dzieli niektóre rozwiązania), ale służyć równolegle z podziemnymi wersjami tych ostatnich.