Okupacja niemiecka – kolaboracja Po klęsce Francji w wojnie z Niemcami w czerwcu 1940 r., M. Déat przeniósł się do nieokupowanej Francji Vichy, popierając początkowo silnie reżim marszałka Philippe’a Pétaina. Kiedy jednak okazało się, że nie ma on charakteru faszystowskiego, a autorytarno-konserwatywny, zamieszkał w Paryżu, gdzie był finansowany przez Niemców. Już 13 grudnia 1940 r. założył faszystowskie Zgromadzenie Narodowo-Ludowe. Połączyło ono różne głównie lewicowe grupy: neo-socjalistów i byłych socjalistów, syndykalistów, komunistycznych dysydentów, trockistów, kombatantów wojennych. RNP prowadziło politykę aktywnej kolaboracji, zwanej też „kolaboracjonizmem”. Od początku występowało przeciwko rządowi Vichy i marszałkowi P. Pétainowi, oskarżając go o intrygowanie przeciw Niemcom razem z Żydami, „międzynarodowymi masonami” i „finansjerą amerykańską”, a podkreślając, że „miejsce Francji jest w Europie”. Atakowano vichystowską rewolucję narodową (révolution nationale) za konserwatyzm i „ciasny” nacjonalizm oraz demaskowano bierną kolaborację, jako w istocie i w intencji antyniemiecką. Hasłem RNP było: Zintegrować się z Europą i przeprowadzić własną rewolucję.