thumb|240px|Kwatera Brühlów na Cmentarzu Ewangelickim w Warszawie, przy murze do Cmentarza Żydowskiego Henryk Brühl (ur. 21 czerwca 1812 w Warszawie, zm. 22 lipca 1887 tamże) – polski lekarz.
Życiorys Pochodził z rodziny niemieckojęzycznej. Ojciec Jan (1759–1835), kupiec, i matka Wilhelmina z Israelów (ur. 1785), wyznawcy religii żydowskiej, pochodzili z Hamburga i przenieśli się do pruskiej wówczas Warszawy w końcu XVIII wieku. Henryk uczęszczał do Liceum Warszawskiego (jako chyba jedyny oprócz Adama Epsteina przedstawiciel religijnej mniejszości żydowskiej w stolicy) i po jego ukończeniu zapisał się w roku 1830 na Wydział Lekarski UW, potem, po zamknięciu warszawskich uczelni przez władze carskie, przeniósł się na dalsze studia do Krakowa i w końcu do Królewca, gdzie otrzymał tytuł doktora medycyny w roku 1836.
Po powrocie do Polski pracował m.in. w Węgrowie, Sokołowie (1839), Komorowie i Biłgoraju (1843). W roku 1847 został mianowany lekarzem powiatowym w Łowiczu. Od 1848 do 1868 działał jako lekarz powiatowy w Łęczycy i jednocześnie jako lekarz więzienny w tym mieście , po czym powrócił do Warszawy i otworzył tam prywatną praktykę.