Po wyjściu na wolność próbował odtworzyć swoją partię pod szyldem, utworzonej 11 listopada 1938 r., Zjednoczonej Partii Akcji Socjalistycznej i Narodowej (Parti Unitaire d`Action Socialiste et Nationale), zwracającej się przeciwko "reakcji plutokratycznej" i "judeomarksizmowi" oraz zapowiadającej, że nie da się użyć prawicy konserwatywnej do gry przeciwko ludowi pracującemu, acz nie utożsamia ludu z międzynarodowymi ruchami negującymi ojczyznę. Jednakże w maju 1939 r. także ona została zdelegalizowana.
Po klęsce Francji w wojnie z Niemcami w czerwcu 1940 r., M. Bucard w 1941 r. wznowił działalność Parti Franciste jako ugrupowania kolaboracyjnego z okupantem. Jego rola podczas okupacji była jednak ograniczana. W lipcu był jednym ze współorganizatorów akcji rekrutacyjnej do Legionu Ochotników Francuskich przeciw Bolszewizmowi, przeznaczonego do walki z Sowietami na froncie wschodnim. 28 lutego 1943 r. francyści współtworzyli Front Rewolucyjno-Społeczny (Front Révolutionnaire-National), który za swój główny cel uznał zlikwidowanie niesprawiedliwości społecznej oraz przeprowadzenie francuskiej i ogólnoeuropejskiej rewolucji socjalistycznej przeciwko sprzymierzonym siłom bolszewizmu i wielkiego kapitału międzynarodowego.