Alzacja-Lotaryngia () – prowincja Cesarstwa Niemieckiego, utworzona po wojnie francusko-pruskiej w 1871, kiedy włączono do zwycięskich Niemiec większość terytorium Alzacji i część Lotaryngii.
Włączenie do Niemiec Po zakończeniu wojny francusko-pruskiej w 1871, na mocy traktatu we Frankfurcie, prawie cała Alzacja i północna Lotaryngia zostały włączone do Niemiec. Zgodnie z postanowieniami traktatu, francuska ludność prowincji musiała wybrać pomiędzy obywatelstwem niemieckim lub emigracją do Francji. Do 1876 terytorium Alzacji-Lotaryngii opuściło 100 000 Francuzów, co stanowiło 5% ogółu ludności.
Nowa prowincja, ze stolicą w Strasburgu, stała się Terytorium Rzeszy, co oznaczało, że była zarządzana bezpośrednio z Berlina. Nie posiadała zatem własnego sejmu (Landtagu), ani nie była reprezentowana w Radzie Federalnej (Bundesracie), co było przyczyną niezadowolenia miejscowej ludności. Przyczyną takiego nietypowego umocowania ustrojowego był fakt, że prowincja została zdobyta na Francuzach nie tylko przez wojska pruskie, ale również południowoniemieckie, co powodowało, że nie wypadało jej wcielać wprost do Prus (Otto von Bismarck rozważał początkowo nawet oddanie jej Bawarii, co miało ją skłonić do przystąpienia do Rzeszy Niemieckiej). Dopiero w 1911 otrzymała autonomię oraz własny organ przedstawicielski.