Order Świętego Patryka, właśc. Order Wielce Znakomity św. Patryka (ang. The Most Illustrious Order of Saint Patrick) – najwyższe brytyjskie odznaczenie związane z Irlandią, jako częścią Zjednoczonego Królestwa.
Order ustanowiony został 5 lutego 1783 przez Jerzego III jako nagroda dla lojalnych członków zreorganizowanego rok wcześniej na angielską modłę irlandzkiego parlamentu. Suwerenem orderu był aktualnie panujący władca, a stanowisko wielkiego mistrza orderu piastował ex officio lord namiestnik Irlandii.
Order, bez podziału na klasy, nadawany był początkowo 15 kawalerom, wyłącznie mężczyznom, mogącym wylegitymować się szlachectwem od trzech pokoleń. Jerzy IV zezwolił na nadanie sześciu dodatkowym kawalerom, a w 1833 Wilhelm IV ustalił liczbę kawalerów na 22.