Ostatnie miesiąca życia spędził z rodziną w Tomaju, w domu wybudowanym przez swojego ojca rok wcześniej (1924/1925), znanym jako Kosovelova domačija (Posiadłość Kosovelów). Został pochowany w rodzinnym grobowcu na miejscowym cmentarzu.
Twórczość thumb|Rękopis konstruktywistycznego utworu Sferično zrcalo (Sferyczne zwierciadło), który współtworzą elementy tekstowe i wizualne thumb|Rękopis manifestu Mehanikom! Na spuściznę literacką Kosovela składają się głównie wiersze, ale także eseje, poematy prozą, koncepcje dramatów i powieści, a ponadto niedatowane rękopiśmienne notatki, dzienniki, korespondencja, artykuły i teksty referatów. Jeśli chodzi o jego twórczość poetycką można w niej wyróżnić kilka faz, które jednak nie następowały po sobie chronologicznie, lecz nakładały się na siebie i przeplatały wzajemnie. W utworach Kosovela krytycy odnajdują elementy takich nurtów jak impresjonizm, futuryzm, ekspresjonizm, zenityzm czy konstruktywizm. Zarazem według słoweńskiego historyka literatury Franca Zadravca „przekraczają [one] programowe i teoretyczne modele estetyczne służące ich identyfikacji z tymi kierunkami. Estetycznym ideałem poety był synkretyzm, który rozumiał on jako połączenie wrażliwości malarza i muzyka, poety i filozofa”.