Najpierw przyjechało ich dwóch z Odessy (Ukraina), a potem przybywało ich coraz więcej z Białorusi, z Rosji, Gruzji i Litwy.
Ważna do odnotowania w historii seminarium jest współpraca z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim oraz Papieską Akademią Teologiczną w Krakowie, do której zostało ono afiliowane w 1991. Stworzyło to możliwość obrony prac magisterskich przez diakonów, a profesorom dało sposobność do pracy naukowej i zdobywania stopni naukowych.
Organizacja Strukturę Seminarium tworzą bracia należący do czterech (obecnie trzech) wspólnot: św. Jana Bosko (tzw. postnowicjat) – wspólnotę tę tworzą bracia I i II roku seminarium. Postnowicjat to wprowadzenie w dalsze studia, do specyfiki formacji należy praktyka pedagogiczno-duszpasterska trwająca dwa lata tzw. asystencja. Odbywa się ona w różnych parafiach czy szkołach salezjańskich. (wspólnota nie istnieje, studia filozoficzne przeniesione do Lądu n. Wartą). Po studiach filozoficznych alumni kierowani są na dwuletnią praktykę duszpasterko-pedagogiczną, czyli asystencję. Niepokalanego Poczęcia NMP – po asystencji bracia przechodzą do wspólnoty Niepokalanego Poczęcia NMP, tam przygotowują się do przyjęcia posług lektoratu i akolitatu oraz święceń diakonatu i prezbiteratu. bł. Józefa Kowalskiego – gdzie należą profesorowie seminarium. św.