Andrzej Bobola Czuma (ur. 7 grudnia 1938 w Lublinie) – polski polityk, prawnik, działacz opozycji antykomunistycznej i więzień polityczny w PRL, a następnie działacz polonijny. Poseł na Sejm V i VI kadencji, w 2009 minister sprawiedliwości i prokurator generalny.
Życiorys Wykształcenie i działalność w okresie PRL Ukończył Niższe Seminarium Duchowne w Lublinie w 1955. Od 1955 do 1958 studiował historię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1963 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim.
W 1965 był współzałożycielem niepodległościowej i antykomunistycznej organizacji Ruch. Brał udział w przygotowaniach do akcji podpalenia Muzeum Lenina w Poroninie. W czerwcu 1970 został aresztowany i uwięziony przez władze PRL w więzieniu mokotowskim, a w październiku 1971 skazany na karę 7 lat pozbawienia wolności za próbę siłowego obalenia ustroju. Był przetrzymywany w jednostkach penitencjarnych na Białołęce i w Barczewie. W listopadzie 1974 uzyskał zwolnienie na mocy amnestii. Od 1977 do 1978 należał do niejawnej organizacji Nurt Niepodległościowy. W 1977 został współzałożycielem i rzecznikiem Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela oraz redaktorem pisma „Opinia”. W październiku 1979 był uczestnikiem głodówki w kościele Świętego Krzyża w Warszawie podjętej na znak solidarności z represjonowanymi działaczami Karty 77.