Grzegorz Franczyk — Miny niemieckie.) lub też otoczony fragmentującym korpusem, których zadaniem jest rażenie żołnierzy nieprzyjaciela.
Przykłady min wyskakujących Mina typu S (Niemcy) – nazywana przez wojska lądowe większości aliantów zachodnich „Podskakująca Betty” (ang. Bouncing Betty), a przez Australijczyków i Nowozelandczyków – „Skaczący Jack” (ang. Jumping Jack). M16 (Stany Zjednoczone) – opracowana na podstawie planów i zdobytych egzemplarzy niemieckiej miny typu S. Mina tego typu wyskakiwała na wysokość klatki piersiowej (około 1,5 metra) rażąc stalowymi odłamkami rozrzucanymi energią ładunku trotylu o masie 500 g. OZM (Związek Radziecki, Rosja) – rodzina min wyskakujących (OZM-4, OZM-4 i OZM-72), eksplodujących na wysokości około 0,5 metra i rażących odłamkami żeliwnego korpusu lub stalowymi odłamkami prefabrykowanymi. PROM-1 (Jugosławia) – inspirowana niemiecką miną typu S i działająca na podobnej zasadzie. Valmara 69 (Włochy) – mina eksplodująca na wysokości około 45 cm nad ziemię i rażąca prefabrykowanymi odłamkami (około 1000 sztuk). Korpus miny jest wykonany z plastiku, a promień rażenia ocenia się na 25 metrów.