Hipoteza okresu krytycznego () – hipoteza dotycząca przyswajania języka, sformułowana przez amerykańskiego językoznawcę i psychologa Erica Lenneberga (1921–1975), który jako pierwszy zauważył, że istnieje określony okres na przyswojenie języka. Lenneberg stwierdził, że jeśli nabycie języka nie nastąpi przed zakończeniem okresu dojrzewania, nigdy nie będzie możliwe jego przyswojenie w pełni funkcjonalnej formie. Do hipotezy Lenneberga nawiązuje amerykański językoznawca Noam Chomsky, który twierdzi, że przyswojenie języka możliwe jest dzięki czynnemu w okresie krytycznym mechanizmowi przyswajania języka ( lub ) zawierającemu zasady gramatyki uniwersalnej. Według Chomsky’ego zasady gramatyki uniwersalnej obecne są we wszystkich językach świata i ponieważ są wrodzone, dzieci nabywające język nie muszą się ich uczyć. Jednak po upływie okresu krytycznego, mechanizm ten ulega zanikowi i nabycie języka bez jego pomocy jest praktycznie niemożliwe.
Związek z hipotezą okresu krytycznego ma przypadek Genie znanej w literaturze jako jedno z wielu dzikich dzieci (ang. ), która przez 13 lat życia była ofiarą przemocy w rodzinie i od czasu narodzin była izolowana w ciasnym pokoju, odcięta od jakiejkolwiek formy komunikacji.