Na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 1996 roku wywalczył dwa medale. Najpierw wspólnie z Pieralberto Carrarą, Patrickiem Favre i Hubertem Leitgebem zdobył brązowy medal w biegu drużynowym. Następnie zajął trzecie miejsce w sprincie, plasując się za Władimirem Draczowem i jego rodakiem, Wiktorem Majgurowem. Kolejne dwa medale zdobył podczas mistrzostw świata w Osrblie w 1997 roku. W sprincie zajął drugie miejsce, rozdzielając swego rodaka Wilfrieda Pallhubera i Olega Ryżenkowa z Białorusi. Ponadto reprezentacja Włoch w składzie: Cattarinussi, Pallhuber, Favre i Carrara zajęła trzecie miejsce w sztafecie.
Z mistrzostw świata w Oslo/Lahti w 2000 roku wrócił z kolejnym brązowym medalem w sprincie. Lepsi okazali się jedynie Frode Andresen z Norwegii i Rosjanin Pawieł Rostowcew. Ostatni medal w karierze zdobył na mistrzostwach świata w Pokljuce w 2001 roku. Podobnie jak w 1997 roku był drugi w sprincie, za Rostowcewem, a przed Norwegiem Halvardem Hanevoldem. Był też między innymi siódmy w tej samej konkurencji na mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku w 2003 roku.