Strefa peryglacjalna – obszar charakteryzujący się bardzo niską temperaturą powietrza i małymi opadami, czego skutkiem jest obecność wieloletniej zmarzliny. Występuje m.in. na przedpolach lądolodu, przede wszystkim w północnych regionach Ameryki Północnej oraz Azji.
Pojęcie to wprowadzone zostało przez Walerego Łozińskiego i początkowo oznaczało obszary wokół lądolodów, dla których charakterystyczne jest wytwarzanie rumowisk skalnych pod wpływem wietrzenia mrozowego. Później przyjęto, że strefą peryglacjalną są niezlodowacone obszary z izotermą średniej rocznej temperatury poniżej –1°C, w których następuje rozwój i zanik lodu gruntowego. Obejmuje ona obszar wieloletniej zmarzliny, poza reliktową, która podlega wyłącznie degradacji oraz część obszarów górskich, głównie ponad pasem leśnym. Do tej strefy należą tundra oraz pustynia polarna poza obszarem lodu.