Może to być ogłoszenie w prasie lokalnej lub urzędowej, umieszczenie na tablicy ogłoszeń w sądzie, wywieszenie w budynku, w którym mieszkała osoba zaginiona, w miejscu, w którym pracowała, itp.
W trakcie postępowania sąd powinien wysłuchać osoby bliskie zaginionego, jeżeli jest to tylko możliwe.
Uznanie osoby zaginionej za zmarła następuje w formie postanowienia. Postanowienie takie stwarza prawne domniemanie, iż osoba nie żyje. Jest to domniemanie obalalne. Jeśli zostanie przeprowadzony dowód, iż osoba uznana za zmarłą żyje, w szczególności jeżeli ona sama zgłosi się w sądzie, postanowienie o uznaniu ją za zmarłą zostanie uchylone.
W prawie prywatnym międzynarodowym W ustawie Prawo prywatne międzynarodowe przyjmuje się, że do uznania osoby zaginionej za zmarłą oraz do stwierdzenia zgonu stosuje się jej prawo ojczyste. Jeżeli w sprawie uznania cudzoziemca za zmarłego lub stwierdzenia jego zgonu orzeka polski sąd, stosuje się prawo polskieM. Pazdan, Prawo prywatne międzynarodowe, wyd. 10, Warszawa 2007, s. 93-94..
Zobacz też stwierdzenie zgonu akt zgonu śmierć (zgon) śmierć cywilna
Przypisy
Bibliografia Krzysztof Pietrzykowski (red.), Komentarz do kodeksu cywilnego, Warszawa 2006, (wydanie elektroniczne w programie Legalis)
Kategoria:Prawo cywilne Kategoria:Postępowanie cywilne Kategoria:Prawo administracyjne Kategoria:Śmierć