W VII kadencji PE przystąpił do Komisji Rozwoju oraz do Podkomisji Praw Człowieka.

W 1996, po rezygnacji Karela Dillena z funkcji przewodniczącego Bloku Flamandzkiego, został mianowany na jego następcę. Od 2003 do 2004 był senatorem i przewodniczącym frakcji swojej partii w belgijskim Senacie.

Kiedy w listopadzie 2004 Blok Flamandzki został rozwiązany, a w jego miejsce utworzono nową partię pod nazwą Interes Flamandzki, Frank Vanhecke został pierwszym przewodniczącym nowego ugrupowania (pełnił tę funkcję do 2008). W trakcie VII kadencji PE odszedł z partii, dołączył do frakcji Europa Wolności i Demokracji.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci i studenci Wolnego Uniwersytetu Brukselskiego Kategoria:Belgijscy posłowie do Parlamentu Europejskiego IV kadencji Kategoria:Belgijscy posłowie do Parlamentu Europejskiego V kadencji Kategoria:Belgijscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VI kadencji Kategoria:Belgijscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VII kadencji Kategoria:Belgijscy samorządowcy Kategoria:Politycy Bloku Flamandzkiego i Interesu Flamandzkiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Brugii Kategoria:Urodzeni w 1959