Kariera polityczna Asō został wybrany do Izby Reprezentantów w październiku 1979 r. i od tego czasu był wybierany kolejno osiem razy. W 1988 r. został wiceministrem edukacji.
W 2003 r. Asō wszedł w skład rządu Jun’ichirō Koizumiego jako minister spraw wewnętrznych, poczty i komunikacji, a 31 października 2005 r. został ministrem spraw zagranicznych. Panuje przekonanie, że zmiana stanowiska miała na celu ograniczenie krytyki polityki zagranicznej Japonii ze strony „prochińskiego” polityka Yōhei’a Kōno, szefa frakcji wewnątrz Partii Liberalno-Demokratycznej (PLD).
Asō był jednym z kandydatów na następcę premiera Koizumiego w 2006 roku. Przegrał jednak wewnątrzpartyjne wybory na rzecz Shinzō Abe. Zarówno Abe, jak i Asō, są zwolennikami konserwatywnej polityki zagranicznej i zajmowali konfrontacyjne stanowiska w stosunku do niektórych krajów Azji Wschodniej, szczególnie Korei Północnej i, w mniejszym stopniu, Chińskiej Republiki Ludowej. Abe był uważany za bardziej „umiarkowanego” polityka w porównaniu z „twardym” Asō i miał nad nim przewagę w sondażach.
W 2007 r. Asō odwiedził Polskę (30–31 maja).
22 września 2008 r.