Edgar Faure (ur. 18 sierpnia 1908 w Béziers, zm. 30 marca 1988 w Paryżu) – francuski polityk, prawnik, pisarz i samorządowiec. Wieloletni parlamentarzysta, minister w różnych gabinetach, w 1952 oraz w latach 1955–1956 premier Francji, w latach 1973–1978 przewodniczący Zgromadzenia Narodowego, członek Akademii Francuskiej.
Życiorys Ukończył École nationale des Langues orientales vivantes. W wieku 19 lat został także absolwentem studiów prawniczych, podjął praktykę prawniczą, stając się najmłodszym wykonującym zawód prawnikiem we Francji. W trakcie II wojny światowej z obawy o bezpieczeństwo rodziny w 1942 wyjechał do Tunisu, a następnie do Algieru. Objął kierownictwo służb legislacyjnych Francuskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego, później był zastępcą sekretarza generalnego tymczasowego rządu. Pracował też w gabinecie ministra gospodarki Pierre’a Mendès France. Pełnił funkcję zastępcy francuskiego oskarżyciela przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze.