Od tego momentu wszystkie wywołania abonenta mogą być kierowane za pośrednictwem sieci PSTN, stacji naziemnej SSC i pośredniczącego satelity do abonenta zgodnie z procedurami takimi jak w sieciach naziemnych. Konfiguracja sieci systemu GLOBALSTAR opiera się na konfiguracji naziemnych sieci komórkowych. Projekt systemu GLOBALSTAR zakłada, że każdy satelita będzie w stanie zrealizować 2000 do 3000 kanałów głosowych. Zgodnie z opisaną procedurą dwustopniowego włączania się do sieci radiokomunikacji naziemnej, terminale muszą być dwumodowe. Pierwszy mod pracy to praca w sieci naziemnej np. GSM, a drugi mod to praca w trybie GLOBALSTAR.
Satelity Satelity Globalstar są jedynie przekaźnikami nawiązywanych rozmów i sesji przesyłania danych; nie występują w nim połączenia między satelitami. Sieć naziemnych bramek dostępowych zapewnia połączenie satelitów z ogólnodostępną siecią telefoniczną. Użytkownicy posiadają przypisany numer telefoniczny w systemie numeracji Ameryki Północnej lub kraju, w którym znajduje się przypisana im bramka dostępowa. Ponieważ satelity nie przekazują sygnałów między sobą, aby przekazać połączenie, satelita musi być w zasięgu bramek dostępowych obu stron połączenia.