Ludwika Meklemburska (, ur. 28 sierpnia 1667 w Güstrow, zm. 15 marca 1721 w Kopenhadze) – królowa Danii i Norwegii. Jej rodzicami byli książę Meklemburgii-Güstrow Gustaw Adolf (1633–1695) i jego małżonka Magdalena Sybilla z Holstein-Gottorp.
Małżeństwo i życie w Danii 5 grudnia 1695 w Kopenhadze Ludwika poślubiła dziedzica korony duńskiej księcia Fryderyka, który w roku 1699 zasiadł na tronie jako Fryderyk IV (1671–1730). Koronacja pary królewskiej miała miejsce w 1700 w kaplicy zamku Frederiksborg. Przyszły król poznał Ludwikę podczas pobytu na dworze meklemburskim w czasie jednej ze swoich podróży zagranicznych. Źródła podają sprzeczne wiadomości odnośnie do powodu zawarcia tego małżeństwa: niektóre mówią o małżeństwie z rozsądku inne o małżeństwie z miłości. Jeśli jednak nawet było to małżeństwo z miłości, to Fryderykowi minęła ona dość szybko: już po 8 latach małżeństwa popełnił bigamię poślubiając Helene von Vieregg. Później doszło do podobnego w charakterze związku z Anną Zofią Reventlow. Królowa Ludwika większość swego żywota w Danii spędziła bez męża wiodąc samotne życie z dala od dworu, gdzie była jedynie malowaną królową. Swoimi eskapadami erotycznymi król ranił Ludwikę, która z latami pogrążała się w goryczy i szukała ucieczki w religijności naznaczonej pietyzmem.