201 z nich było katolikami, 42 ewangelikami, 7 Żydami. W 1908 dyrektor Franke został przeniesiony do Emmerich. Nowym dyrektorem został doktor Albert Lemmen. Po jego śmierci, stanowisko dyrektora przejął doktor Schneider. W dniu 1 lutego 1911 w placówce uczyło się 289 uczniów – 231 katolików, 50 protestantów i 8 Żydów. Do 1912 szkołę ukończyło 360 osób.
Gimnazjum oferowało stypendia dla pilnych i ubogich uczniów. Pochodziły one z gimnazjalnego funduszu stypendialnego, a także z fundacji doktora Wüstefelda, fundacji Hermanna i Emanuela Fränklów, fundacji Samuela Fränkla, fundacji Abrahama Fränkla, fundacji Josefa Pinkusa, fundacji hrabiego Thiele-Wincklera, a także z gimnazjalnej kasy chorych i ze wsparcia kardynała Georga von Koppa.
W okresie międzywojennym w gimnazjum działała tajna organizacja Polskiej Młodzieży Śląskiej. Jej członkowie uczyli się polskiego języka, historii i literatury. W 1929 roku w szkole uczyło się 310 uczniów w 10 klasach. Poszczególne klasy nosiły określone umundurowanie oraz czapki.