Charles Vane (ur. w XVII wieku, zm. 22 marca 1721 w Port Royal) – angielski pirat.
Życiorys Został piratem w roku 1715 jako członek załogi byłego bukaniera Henry'ego Jenningsa. Hiszpańska „Srebrna Armada” uległa zagładzie w czasie huraganu; większość statków rozbiła się na zachodnim wybrzeżu Florydy. Jennings w roku 1716 napadał na obozujących na wybrzeżu rozbitków rabując znaczne ilości srebra. Operujący z portów na Jamajce Jennings przeniósł się do New Providence, które było w owym czasie „stolicą” piractwa na Karaibach, ale gdy władzę na Bahamach objął gubernator Woodes Rogers skorzystał w roku 1718 z aktu łaski, osiadł na jednej z wysp żyjąc ze zdobytych skarbów.
Tymczasem, tuż przed pojawieniem się gubernatora Rogersa, Charles Vane rozpoczął swą niezależną „karierę” piracką, zajmując siłą francuski statek handlowy. Zablokowany w głębi zatoki na New Providence zrozumiał, że musi wybrać poddanie się lub ucieczkę. Podpalił więc zdobyty francuski statek i skierował go wprost na okręt gubernatora. Korzystając z zamieszania, gdy gubernatorska fregata usiłowała uniknąć zderzenia z branderem, przemknął się na swej barkentynie na morze, przy okazji ostrzeliwując brytyjski okręt i głośno drwiąc z jego załogi.