Od stycznia 1919, po wybuchu powstania wielkopolskiego, organizował i dowodził 1 Dywizją Strzelców Wielkopolskich. W czerwcu tego roku objął dowództwo Okręgu Zachodniego Wojsk Wielkopolskich. 12 września 1919 ponownie objął dowództwo 1 Dywizji Strzelców Wielkopolskich. Poległ w skutek ran otrzymanych w bitwie, która miała miejsce 28 września 1919 pod m. Rynia k. Bobrujska, na froncie bolszewickim. Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera R-2-27). 21 kwietnia 1920 został pośmiertnie zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu generała porucznika, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.
Był żonaty z Romanią z Przesmyckich i miał syna Józefa (ur. 1895).
Awanse podporucznik (Подпоручик) – starszeństwo z 8 sierpnia 1881 chorąży (Прапорщик гвардии) – starszeństwo z 8 sierpnia 1881 podporucznik (Подпоручик гвардии) – starszeństwo z 30 sierpnia 1884 porucznik (Поручик гвардии) – starszeństwo z 8 sierpnia 1885 sztabskapitan (штабс-капитан гвардии) – starszeństwo z 5 kwietnia 1892 kapitan (капитан гвардии) – starszeństwo z 6 grudnia 1896 podpułkownik – starszeństwo z 6 grudnia 1896 (po przeniesieniu z gwardii do armii) pułkownik (полковник) – starszeństwo z 5 października 1904 generał major (генерал-майор) – 25 marca 1914 generał lejtnant (генерал-лейтенант) – 6