Norman Daniel Cota (ur. 30 maja 1893 w Chelsea w stanie Massachusetts, zm. 4 października 1971 w Wichicie w stanie Kansas) – amerykański generał major.
Był zaangażowany w planowanie i realizację inwazji aliantów na Normandię w czerwcu 1944 roku. Przeszedł do historii jako dowódca 28 Dywizji Piechoty, który podnosił przerażonych żołnierzy na plaży Omaha, osobiście angażował się w walkę u ich boku i poprowadził pierwsze udane przebicie się z plaży, za co został odznaczony Krzyżem Wybitnej Służby.
Wczesne lata i kariera wojskowa Urodził się w Chelsea w stanie Massachusetts jako syn George’a Williama Coty, byłego telegrafisty kolejowego (później kupca) i Jessie H. Mason, nauczycielki szkolnej, która wyemigrowała z terenów dzisiejszej Chorwacji. Uczęszczał do Worcester Academy przez trzy lata, począwszy od jesieni 1910 roku. Podczas gry w piłkę nożną jego koledzy z drużyny nadali mu przydomek „Dutch”, z niewiadomej przyczyny, ponieważ Cota nie miał żadnych holenderskich korzeni.