Błażej Wierzbowski (ur. 3 marca 1946 w Suminie) – polski prawnik specjalizujący się w prawie cywilnym i prawie rolnym, sędzia Trybunału Konstytucyjnego w latach 1993-1998.
Życiorys W 1963 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Romualda Traugutta w Lipnie i podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1968 roku ukończył studia, specjalizując się w prawie rzymskim i został zatrudniony na stanowisku asystenta w Katedrze Prawa Rzymskiego UMK. W latach 1969–1971 odbywał aplikację sędziowską. W 1975 roku uzyskał stopień doktora nauk prawnych. Tematem jego rozprawy była Treść władzy ojcowskiej w rzymskim prawie poklasycznym, a promotorem Kazimierz Kolańczyk. W 1978 roku, na podstawie rozprawy Prawo ubezpieczeń społecznych w przebudowie ustroju rolnego stopień doktora habilitowanego. W 1990 roku otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego UMK oraz został kierownikiem Katedry Prawa Rolnego. W latach 1987–1990 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Prawa i Administracji UMK.
Współpracował także z innymi uczelniami.