Zaniechanie nie jest w procesie żadną czynnością, chyba że chodzi o świadome zaniechanie (na przykład milczenie mające na celu wywołanie skutku prawnego).
Czynność procesowa, aby mogła być uznana za skuteczną, musi pozostawać w zgodzie z pewnymi wymaganiami: zgodność z przepisami prawa procesowego istnienie woli uczestników czynności w wypadku oświadczeń procesowych brak wad woli uczestników czynności procesowej (niedopuszczalny jest błąd co do treści czynności i przymus psychiczny) brak warunku w odniesieniu do oświadczeń procesowych.
Czynności procesowe dzielą się na: czynności realne (zwane także faktycznymi), na przykład przeszukanie, zatrzymanie oświadczenia procesowe, czyli wyrażenie woli postrzeżenia procesowe.
Oświadczenia procesowe dzielą się na: oświadczenia postulujące (skargi, prośby, wnioski) oświadczenia władcze (imperatywne) z których najważniejsze są decyzje procesowe.
Decyzje procesowe dzielą się na: orzeczenia (orzeczenia dzielą się na wyroki i postanowienia) zarządzenia.
Czynności procesowe tworzą stosunki procesoweS. Waltoś: Proces karny. Zarys systemu. Warszawa 2008, s. 19..
Zobacz też okazanie
Przypisy
Kategoria:Prawo procesowe