Andrzej Buko (ur. 4 sierpnia 1947 w Płońsku) – polski archeolog, mediewista o specjalności archeologia wczesnośredniowieczna, em. profesor Uniwersytetu Warszawskiego; w latach 2007–2015 dyrektor Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk. Od 2019 dziekan Wydziału Nauk Humanistycznych i Społecznych oraz członek Prezydium Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Pracę magisterską obronił w Katedrze Archeologii Polski i Powszechnej Uniwersytetu Warszawskiego w 1970. Doktorat uzyskał w 1978, natomiast habilitację w 1990 na podstawie dzieła Ceramika wczesnopolska. Wprowadzenie do badań. Od 1999 jest profesorem nauk humanistycznych.
Zdobywał doświadczenia w pracach wykopaliskowych na wielu stanowiskach archeologicznych na terenie kraju oraz za granicą (Włochy, Francja, Norwegia, Hiszpania, Jordania). W 2010 kierował pracami polskich archeologów-wolontariuszy w miejscu katastrofy samolotu prezydenckiego TU-154M w Smoleńsku. Od początku swej kariery zawodowej związany z Instytutem Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk, gdzie zajmuje się badaniami pograniczy etnicznych i kulturowych w kontekście formowania się państw środkowoeuropejskich. W latach 1981–1983 wykładowca na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej, a w latach 1995–2006 w Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku.