Kodeksy Ashburnham I i II – XV-wieczny zbiór pism i notatek sporządzonych przez Leonarda da Vinci. Kodeksy znajdują się obecnie w Institut de France w Paryżu.
Pierwszy tom Kodeksu składa się z notatek z lat 1486–1490, drugi z notatek z lat 1490–1492. Początkowo wchodził w skład Manuskryptów paryskich A i B. W latach 40. XIX wieku hrabia Gugliel Libri ukradł karty 84–114 z Manuskryptu paryskiego A oraz karty 91–100 z Manuskryptu paryskiego B. W 1875 roku hrabia sprzedał skradzioną kolekcję lordowi Ashburnham. W 1890 roku lord Ashburnham oddał notatki do zbiorów w Paryżu.
W literaturze Kodeksy Ashburnham są opisywane jako samodzielne kodeksy lub jako fragmenty Manuskryptów paryskich A i B.
Opis wybranej strony Renesansowi teoretycy, tacy jak Leone Battista Alberti, projektowali kościoły o z centralizowanym układzie kopuły głównej. Inspiracje czerpali od rzymskiego architekta Witruwiusza, który twierdził w swoim traktacie o architekturze, iż idealna świątynia jest zbudowana na planie okręgu.