Gottfried Heinrich Krohne (ur. 26 marca 1703 w Dreźnie, zm. 30 maja 1756 w Weimarze) – niemiecki architekt okresu baroku.

Życiorys Na temat młodości i edukacji Krohnego nie zachowały się żadne przekazy. Wiadomo jednak, że Krohne wspierany był przez swoją matkę chrzestną Marię Magdalenę Bähr – żonę budowniczego drezdeńskiego kościoła Najświętszej Maryi Panny (niem. Frauenkirche) George'a Bähra a także przez saksońskiego architekta barokowego Davida Schatza.

Był nadwornym budowniczym (niem. Hofbaumeister) książąt Sachsen-Weimar. W 1726 pracował przy wieży pałacu weimarskiego. W 1729 książę Ernest August I sfinansował jego podroż studialna do Wiednia, a po powrocie Krohne przeprowadził się do Weimaru. Książę Ernest August I zlecał Krohnemu budowę wielu pałacyków myśliwskich i obiektów małej architektury, narzucając im preferowany przez siebie charakter militarny. Wiele z pałacyków nie zostało nigdy ukończonych, cześć zbudowanych nie otrzymała należytego wykończenia z braku środków finansowych oraz z powodu zmiennych kaprysów budowlanych władcy. Od 1741 Krohne pracował jako architekt krajowy (niem. Landbaumeister) w Eisenach, a od 1743 był odpowiedzialny za wszystkie projekty nowo budowanych kościołów. W 1744 został głównym budowniczym krajowym (niem. Oberlandbaumeister) w Sachsen-Weimar i Eisenach.