Na tułowiu leżą dwie pary sutków, podobnie jak u łaszaka annamickiego, a w przeciwieństwie natomiast do wyposażonego w jedną tylko parę kunołaźca czarno-białego bądź też mającego trzy kunołaza pręgowanego. Występuje gruczoł kroczowy o prostej budowie, tworzony przez obszar nagiej skóry i parę niewielkich wgłębień u samicy, pośrodkowych otworów zaś u samca. Wiwerowate używają tych gruczołów do produkcji wydzieliny o intensywnym zapachu, używanej do znaczenia terytorium.
Ogon jest krótki.
Stopa kończy się 5 palcami. Występuje błona pławna, obserwowana także u kunołaźca czarno-białego. Występują małe poduszki na śródręczu, a obszar pomiędzy nimi nie jest porosły włosami, w przeciwieństwie do owłosionych obszarów między poduszkami kunołaźca czarno-białego.
Systematyka thumb|left|Mampalon wydrowaty należy do podrodziny kunołazów, jak widoczny wyżej kunołaz pręgowany Gatunek i rodzaj po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1837 roku brytyjski zoolog John Edward Gray na łamach czasopisma „Proceedings of the Zoological Society of London”. Jako miejsce typowe odłowu holotypu Gray wskazał „Sumatrę”. Jedyny przedstawiciel rodzaju mampalon (Cynogale).