Jaka była suma przypadająca Every’emu, nie wiadomo, ale na pewno znacznie większa.
Wraz z łupem Every udał się do Nassau, gdzie posługując się przybraną tożsamością poprosił tamtejszego gubernatora Nicholasa Trotta (piastował urząd w latach 1694–1696) o możliwość zacumowania, zejścia na ląd i uzupełnienia zapasów. Trott – mimo iż mógł domyślać się, że przybysze w żadnym wypadku nie są kupcami – udzielił zgody w zamian za łapówkę i ochronę Nassau, które w tamtym okresie było wyludnione i narażone na ataki okrętów wrogich państw. Część z członków załogi postanowiła osiąść i pozostać w tym miejscu, zawierając małżeństwa z miejscowymi kobietami.
Koniec kariery Flotylla ostatecznie została rozwiązana i Fancy skierował się do basenu Morza Karaibskiego. Na wyspie New Providence tamtejszy gubernator zaoferował – za ogromną łapówkę – protekcję przy powrocie do Anglii. Większość jego załogi skorzystała z tej możliwości. Po powrocie w rodzinne strony, część załogi Every’ego została zatrzymana, 5 członków załogi (w tym niejaki William May, który towarzyszył Every’emu w pirackiej karierze od samego buntu na Charlesie) zostało skazanych na śmierć przez powieszenie – wyroki wykonano w Londynie 25 listopada 1696 roku.