Jego georgiański dom wybudowany w 1755 roku oraz sąsiednie budynki na Gunston Hall Plantation są odnowione i dostępne dla publiczności w sąsiadującym Gunston Hall Historical Facility.
W XIX wieku oraz na początku XX wieku przemysł w okolicy półwyspu opierał się na wycince lasów. Wyrąb sosen oraz stosowanie pestycydu DDT doprowadziło do znacznego spadku populacji bielika amerykańskiego w tym regionie. W 1965 roku utworzono komitet w celu przywrócenia i ochrony środowiska naturalnego na terenie półwyspu. Począwszy od 1967 roku stan Wirginia oraz prywatne fundacje zaczęły wykupywać w tym celu okoliczne ziemie. Park został otwarty dla publiczności w roku 1985.
Rekreacja na terenie parku W parku znajduje się kilka szlaków pieszych o łącznej długości ok. 5 km, prowadzących do platform widokowych ułatwiających obserwację mieszkającej w parku fauny. W parku znajdują się także wypożyczalnie rowerów i kajaków. Po wykupieniu stosownych pozwoleń w parku dozwolone jest także wędkarstwo, a w sezonie łowieckim polowanie. Z parku legalnie można korzystać wyłącznie za dnia, ponieważ nie ma w nim żadnych obiektów umożliwiających przenocowanie.