rekordowa wydajność źródeł zarejestrowana w marcu i kwietniu 1975 roku stanowi niewątpliwy efekt wysokiego zasilania w okresie bardzo mokrej jesieni 1974 roku. Pomiary wydajności źródeł w Wierzchowiskach wznowiono w 1990 roku, odkąd wykonywane są corocznie w okresie późnej wiosny (najczęściej w maju lub czerwcu).
Obliczenia wykazują duże zasoby wód podziemnych dostępne dla drenażu źródlanego oraz na powolne ich wyczerpywanie. Dzięki temu zmiany wydajności źródeł następują stosunkowo powoli, co jest cechą charakterystyczną dla obszarów występowania szczelinowo-warstwowego zbiornika wody podziemnej, przykrytego strefą aeracji ze stosunkowo grubą pokrywą osadów lessu. Wody źródlane cechują się bardzo wysoką jakością, a pobrane bezpośrednio ze szczelin zwykle odpowiadają normom stawianym wodom do picia. Są to wody bezbarwne, bez zapachu, o dużej przezroczystości i słabo alkalicznym odczynie.