Do jego młodzieńczych inspiracji należeli między innymi Black Flag, Funkadelic, Jimi Hendrix, Ornette Coleman, The Stooges, Television i The Velvet Underground. Idolem DuValla był Michael Hampton. W 1981 namówił swojego dziadka, by ten zabrał go do kina na dokument poświęcony scenie hardcore’owej Los Angeles – The Decline of Western Civilization (1981, reż. Penelope Spheeris). „Dla mnie zobaczenie tam Black Flag, tego jak się prezentowali, jaką mieli energię, było jak objawienie. Zdobyłem album Damaged i zrozumiałem, że ja też mogę to robić, też mogę mieć zespół” – wspominał.

W tym samym czasie matka DuValla ponownie wyszła za mąż i cała rodzina przeprowadziła się z Waszyngtonu do Atlanty w stanie Georgia, gdzie jego ojczym otrzymał ofertę pracy. „Kompletnie nic się tam nie działo, co miało też swój romantyzm – razem z przyjaciółmi mogliśmy sami zbudować lokalną scenę” – argumentował. Pod koniec lat 80. ukończył Georgia State University w Atlancie, uzyskując dyplom z filozofii, specjalizując się w tematach religijnych.

Działalność artystyczna Okres punk rocka (1983–1987) mały|left|William DuVall (2009)