Grecka kosmogonia – zespół mitów religijnych, które przedstawiają pochodzenie bogów starożytnej Grecji i ich wzajemnych powiązań.
Starożytnogrecki system wierzeń formował się w okresie archaicznym. Oddziaływały na niego kształtujące się polis, tradycje religijne, przyjęte z poprzednich epok, oraz religii bliskowschodnichReligie świata. Encyklopedia, red. J. Rawicz i in., Kraków [s.a.], s. 291–292., stąd wyobrażenie Greków o świecie nie miało jednolitości. Połączyła je dopiero Theogonia Hezjoda w VIII–VII wieku p.n.e.Religie świata. Encyklopedia, red. J. Rawicz i in., Kraków [s.a.], s. 294., która porządkowała pochodzenie i pokrewieństwo bogów. Według Hezjoda początkiem wszystkiego był Chaos, z którego narodzili się Gaja, Tartar, Eros i Ereb. Gaja była matką Uranosa i Pontosa, z Ereba zrodziła się Eter. Gaja i Uranos byli rodzicami bogów i tytanów. Jeden z tytanów, Kronos, stał się panem świata. Jego syn, Zeus, zdetronizował ojca i przejął władzę. Rządził światem z Olimpu wraz z innymi bogami ze swojego otoczenia.